این تگ در تبلیغاتم خیلی بدرد میخوره و کلا من که خیلی حال کردم.

پ ن : برف یکی از زیباترین چیزایی که من دیدم . پس همیشه برفی باشین

چرا همیشه احساس میکنیم عقب افتادیم و افسوس زمانهای از دست رفته رو میخوریم.

جدیدا ذهنم درگیر مهاجرت شده و نگاهی به نوشته هام میکنم میبینم 2 سال پیشم چنین حسی داشتم و راحتتر میتونستم برم و تاحالا همه چیز تموم شده بود ،ولی حیف که همیشه فکر میکنیم دیر شده.

پ ن : هر چند میگن برای شروع کاری هیچوقت دیر نیست ولی بعضی وقتا دیگه ذهنت نمیکشه نه سنت.

پ ن : بیکار که میشیم ذهنمون به هر طرفی میره و صد جور کار میخواد بکنه ولی مشغول کار که میشیم باز همه چیز یادمون میره

اون چیه که اگه نیمه راه کم بیاری میکشدت بالا .(لازمش دارم خفن)

اون موقع اونا فکر میکردن من آدم موفقی میشم .حالا من فکر میکنم اونا موفق شدن.

۱) تبریک میگم به همه

۲) امیدوارم سال خوب و پر از موفقیتی باشه برای همه

۳) اونایی هم که منتظر شنبه یا سال جدید یا ... برای تغییر هستن فکر کنم زمان مناسبیه

پ ن : این یه جور شانسه که بتونی برای خودت ۲ تا سال جدید داشته باشی در نتیجه هم زمانی که باید حساب کتاب کنی چیکار کردی کوتاهه و هم برای شروع هر کاری دوتا زمان مناسب داری.

این عکسم گذاشتم تا جایی که دلتون میخواد بزرگ کنین و ببینین کیفیت یعنی چی؟(اگه اینترنت پر سرعت ندارین باید صبر کنین تصویر واضح بشه)

کیفیت

اصل اول زندگی آموزش هستش و قسمتی از آموزش احترام به خود و دیگران

راستی یه موقعیت استخدام توی ادارات دولتی رو رد کردم . من با این کارام خودمو نابود میکنم ولی دوست دارم این نابود شدنو .

باید تا آخرش برم بدونم که نتونستم برا خودم کاری کنم بعدش میرم کارمند میشم که مثل خیلیا تو پیری برای بچه هام قمپض در نکنم که إل میکردم بل میکردم.

تازه میفهمی اگه به خودت و دیگران احترام بزاری چقدر میتونی راحت زندگی کنی.

ارمنستانی که واقعا چیزی از خودش نداره باعث شده هر کی میره اونجا هوایی بشه.

جالبه که الان خیلی از ایرانیها برای درس دارن میرن اونجا یعنی جوری شده که نخبه های ما اونجار و به اینجا ترجیح میدن.وای بحال ما

I'm in Yerevan, Armenia. I miss you. Have a nice time, like me

خیلی بده که دپرسی وقتی بیاد سراغت که حال جسمیتم خوب نباشه میشه قوز بالا قوز.

امیدوارم حداقل سفر حالمو عوض کنه . همه جوره!.

برنامه ریزی هم که سرمون نمیشه یهو هوس میکنیم بریم بعدشم توی کار انجام شده قرار میگیریم و تا آخرش باید بریم.

پ ن : حال و حوصله خودمم ندارم چه برسد دیگران. (حالا ما همیشه تنهاییم امشبم دعوت شدیم مهمونی و سرمون شلوغه)

پ ن : همه رو میشه پیچوند ولی خودمو چیکار کنم!؟

راستی یکی از دوستان داره میره سفر ایتالیا .خوش بحالش . آرزوی میکنم به همه در هر جا که هستن خوش بگذره .

پ ن : حالا که اینطوریه منم میخوام برم آسیای شرقی هرکی پایه هستش یا علی . هفته بعد بلیط میگیرم

حالا بعد دو هفته که ما تسویه کردیم و پول ریختیم رفتم برای مفاصا حساب میگن پرداخت نشده . رفتم بانک میگه پرداخت شده الان من موندمو ۳.۵ میلیون پول پرداختیه بی زبون .

اینم بگم خوشبختانه میگن همه کارا مکانیزه و الکترونیکی شده (اینه ) وای به روزی که نشده بود.

حالا الکترونیکی اگه اینه نمیشه ما ایرانیا بی خیالش بشیم باور کنید کارامون سریعتر پیش میره .

پ ن بی ربط : از دیروز شروع کردم ۱۰ تا دراز نشت ۱۰ تا شکم ۱۰ تا شنا و روزی یدونه بهشون اضافه کنم . تا کی میتونم ادامه بدم ؟!؟!؟

پس تو زندگی بچه ها باید یه سری عادت بوجود آورد تا وقتی هم که بزرگ میشن یه سری کارا جزو عادتهای زندگیشون باشه و ازش لذت ببرن . هرچند این عادت ها باید جوری باشن که طرف یه جورایی احساس خوبی نسبت بهش داشته باشه و در صورت عدم انجامش حالش گرفته شه (  روزی که دوش نگیرم یه روز بسیار بد برام به حساب میاد و اعصابم تا شب خورده.) مثلن کتاب خوندن و ورزش کردن و ... .

پ ن :دوست دارین بدو نین با این درآمدی که دارین توی دنیا چندمین پولدار به حساب میاین .برین لینک زیر و در آمد سالیانتونو وارد کنین.

من چندمین پولدار توی دنیا هستم

۱- در ۱۵ سال اخیر تعداد روزایی که صبح دوش نگرفتم تازه دو رقمی شده 

۲- در ۱۱ سال اخیر تعداد روزایی که صبحونه نخوردم خیلی مونده که ۳ رقمی بشه

پس باید چند تا عادت دیگه به اینا اضافه کنم تا با وجود تنبلی به مشکل نخورم . چون عادت چیزیه که بصورت خودکار انجامش میدی و تنبلی در اون نقشی نداره.

خدایا این شنبه ی کذایی مارا هر چه سریعتر برسان

پ ن . صنعت سد سازی توی دنیا تموم شده و دیگه کسی بهش فکر نمیکنه (جز کشورهای جهان سومی)چون هم هر چی سد باید میساختن ساخته شده و هم گزینه های بهتری برای جمع آوری آبها پیدا کردن . (بعضی از سدهای ایران طوری دارن اجرا میشن که ما آبو از جایی که باید باشه میبریم یه جای وسیع و خیلیشو به بخار تبدیل می کنیم.) و دیگه اینکه خیلی برکه ها و دریاچه ها رو خشک میکنیم .(در یاچه ارومیه و ...)

پ ن : نمیدونم چرا مطالب وبلاگ رو اینقدر سریع مینویسم و میخوام زود ازش خارج شم مثل اینکه کسی داره دنبالم میکنه

از اون جاهایی که خیلی حال نمیکنم ولی کارو نمیشه کاریش کرد .

راستی چند تا سایت باحال دارم که به موقع لینکشو براتون میزارم . هرچند ممکن دیده باشین. آخه من یه فایل تکس دارم که سایتارو توش نگه میدارم.

بگذارعشق، خاصیت تو باشد

نه رابطه خاص تو با کسی

پ ن : میدونستین بیشتر نئوپرن هایی که زیر پلها قرار میگیره (میرایی دینامیکی ) و قراره از شرکت های معتبر خارجی تهیه بشه(گومبا و ... )توی شوش خودمون تولید میشه.

وقتی کارت زیاده نگرانی که چجوری و کی تمومش کنی و برنامه ریزی کنی برای تفریحاتی که در زمان کار نکردی.وقتی هم کار نداری نگرانی نکنه باز سرم شلوغ شه و نتونم به تفریحاتم برسم و در هر صورت  نگرانی و بازمانده از لذت تفریحات.

پاییزو دوست دارم با همه چیزش (سرما خوردگی و فین فیناش . خیس شدن و غرغرزدن و لباس شستناش . آلرژی و گرفتگی دماغو صدای تو دماغیاش .باد و گرد و خاک دردسر تمیز کردناش . هوای باحال و خوراکه پیادهروی که تو هم حال نداری بری و دوستات میمونن و غرغراش . آبگرفتگی و گیر کردن توی ترافیک و نق نقاش . بهم ریختگی موهات وقتی مرتب کردی داری میری مهمونی و ضایع شدناش . ماشین از کارواش برگشته و پول هدر دادناش . هوای سحرگاهی سرد و لباس گرم پوشیدن سر صبح و دمه ظهر پختناش . و با همه ناشاش ...)

بقیه چیزاشم که همه می دونید و باهاش حال میکنید

بهونه نوشتن این مطلب روشن کردن تلوزیون زمان صبحونه خوردنمه . که حق انتخاب نداری . البته اگه محمد علی اینانلو و جهانگیر کوثری باشند (شبکه ۲) برنامشون دیدنیه ولی بقیه رو باید تحمل کنی (مجری خوب هم نعمتیه).

راستی چرا زمان اذان به افق تهران همه شبکه ها اذان پخش می کنن . در حالی که فقط شبکه تهران باید اذان پخش کنه . این هم تبعیض بین شهرستانی ها و تهرانی ها.

هرکی اینارو بخونه فکر میکنه من همیشه پای تلوزیونم در حالی یادم نمیاد کی مستقیم پایه تلوزیون نشستم و فقط برای اینکه سکوت خونه شکسته بشه بعنوان پس زمینه بعضی کارام روشنش میکنم.

پ ن : قرار بود یه سفر برم سودان ولی باز روابط بر ضوابط غلبه کرد.(حیف شد  )

پ ن : میدونستید تحصیل کرده ترین بیکارای دنیا توی ایرانن (اینم یه دستاورد بزرگیه )

پ ن : من از جهنم نمیترسم چون میدونم خیلی زود بهش عادت میکنم .

راستی این سری جایی بودم بین قصر شیرین و سر پل ذهاب و گیلانغرب .

برگشتن بلیط هواپیما گیرم نیومد رفتم ترمینال اتوبوس که بلیط برگشت بگیرم . صدا میزدند تهران الان حرکت یکیشو انتخاب کردم رفتم بلیط خریدم حالا ساعت ۳:۱۵ بود و من بلیط ۳:۳۰ خریدم .منتظر نشستیم که اتوبوس حرکت کنه ولی خبری نبود که نبود .چندین بار به گیت فروش رفتم ولی انگار نه انگار ساعت شد ۴:۱۵ ولی باز خبری نبود .به مسئول فروش گفتم شماها کلا بردار و دروغگو هستید خندید و گفت نه بابا بالاخره این طرفم باید اتوبوسش پربشه .گفتم خوب چرا الکی مردمو سرکار میزارید الان از تعاونی بغلی ۲ تا ماشین رفت ولی ما هنوز اینجا الافیم.سرتون درد نیارم ظاهرا همه به این قضیه آشن بودن چون کسی جز من اعتراضی نمیکرد . آخرشم پولو گرفتم و رفتم دمه خروجی ترمینال سوار شدم چون به کسی اطمینان نداشتم .

خیلی بده که به خودمون احترام نمیزاریم و براحتی دروغ میگیم .البته اینا چنان وارد زندگیمون شدن که احساس غریبگی باهامون نمیکنن. روز بروزم داره بد میشه تا کجا بره خدا میدونه.

پ ن: اینروزا حال و روز خوبی ندارم . یه جور دوگانگی ذهنی .

پ ن: جسارت رو راست بودن با خود و دیگران می خوام.

پ ن: یه خورده انرژی مثبت از خودتون در بکنین(انرژی لازمم بد جور) .

شهزاده ی قصه ی من

۲) نبش خیابونمون یه بنگاه ماشین هست که انواع ماشینارو داره ولی یه بنز خوشگل گذاشته زده ۳۷۰ میلیون تومن . حالا من هر روز که از جلوی بنگاه رد میشم این ماشین بهم چشمک میزنه  . آخرش میترسم مجبور شم برم بخرمش