چون دارم میرم رست (تهران)و چند روزی تو سایت نیستم .این شعر فروغ

براتون می زارم تا با خوندنش لذت ببرین.

« نمی دانم چه می خواهم خدایا

بدنبال چه می گردم شب و روز

چه می جوید نگاه خسته ی من

چرا افسرده است این قلب پر سوز

ز جمع آشنایان می گریزم

به کنجی می خزم آرام و خاموش

نگاهم غوطه ور در تیرگی ها

به بیمار دل خود می دهم گوش

گریزانم از این مردم که با من

بظاهر همدم و یکرنگ هستند

ولی در باطن از فرط حقارت

به دامانم دو صد پیرایه بستند

از این مردم ، که تا شعرم شنیدند

برویم چون گلی خوشبو شکفتند

ولی آن دم که در خلوت نشستند

مرا دیوانه ای بد نام گفتند

دل من ، ای دل دیوانه ی من

که می سوزی از این بیگانگی ها

مکن دیگر ز دست غیر ، فریاد

خدا را ، بس کن این دیوانگی ها »

......

یه خبر توپ توپ توپ براتون دارم . برای اولین بار تو کشور رویه بتنی اولین

 سد CFRD را روز شنبه میریزیم هر چند تکنولوژی ساخت قالب رو از برزیل

 خریدیم ولی این اتفاق اگه بیا فته صنعت سد سازی تو ایران متحول میشه (مااینیم

 دیگه؟؟؟!!!). عکسا وجزییات اجرایی رو بدلایلی بعد از چند هفته براتون

 می زارم.البته زحمت اصلی رو بقیه کشیدن ما فقط نظارت کردیم. ولی یه جایی

بین کویر و انتهای کوههای ایران زیر افتاب وحشتناک سوزان پوستمون کنده

 شد.شاید برای شما مهم نباشه ولی این اتفاق خیلی به کشور کمک می کنه .اگه

جناب احمدی نژاد بذاره. 

مارسل پروست : شادی زمان و مکان نمی خواهد کافی است دل بخواهد

نگرش

انیشتین می گفت:  " آنچه در مغزتان می گذرد، جهانتان را می آفریند. "

استفان کاوی ( از سرشناسترین چهره های علم موفقیت ) احتمالا با الهام از همین حرف انیشتین است که می گوید :
" اگر می خواهید در زندگی و روابط شخصی تان تغییرات جزیی به وجود آورید به گرایش ها و رفتارتان توجه کنید؛ اما اگر دلتان می خواهد قدم های کوانتومی بردارید و تغییرات اساسی در زندگی تان ایجاد کنید باید نگرش ها و برداشت هایتان را عوض کنید."

او حرف هایش را با یک مثال خوب و واقعی، ملموس تر می کند :

" صبح یک روز تعطیل در نیویورک سوار اتوبوس شدم. تقریبا یک سوم اتوبوس پر شده بود. بیشتر مردم آرام نشسته بودند و یا سرشان به چیزی گرم بود و درمجموع فضایی سرشار از آرامش و سکوتی دلپذیر برقرار بود تا این که مرد میان سالی با بچه هایش سوار اتوبوس شد و بلافاصله فضای اتوبوس تغییر کرد. بچه هایش داد و بیداد راه انداختند و مدام به طرف همدیگر چیز پرتاب می کردند. یکی از بچه ها با صدای بلند گریه می کرد و یکی دیگر روزنامه را از دست این و آن می کشید و خلاصه اعصاب همه مان توی اتوبوس خرد شده بود. اما پدر آن بچه ها که دقیقا در صندلی جلویی من نشسته بود، اصلاً به روی خودش نمی آورد و غرق در افکار خودش بود. بالاخره صبرم لبریز شد و زبان به اعتراض باز کردم که :

آقای محترم! بچه هایتان واقعاً دارند همه را آزار می دهند. شما نمی خواهید جلویشان را بگیرید؟

مرد که انگار تازه متوجه شده بود چه اتفاقی دارد می افتد کمی خودش را روی صندلی جابجا کرد و گفت:

بله، حق با شماست. واقعاً متاسفم. راستش ما داریم از بیمارستانی برمی گردیم که همسرم، مادر همین بچه ها٬ نیم ساعت پیش در آن جا مرده است. من واقعا گیجم و نمی دانم باید به این بچه ها چه بگویم. نمی دانم که خودم باید چه کار کنم و ... و بغضش ترکید و اشکش سرازیر شد."

استفان کاوی بلافاصله پس از نقل این خاطره می پرسد :

صادقانه بگویید آیا اکنون این وضعیت را به طور متفاوتی نمی بینید؟

چرا این طور است؟

آیا دلیلی به جز این دارد که نگرش شما نسبت به آن مرد عوض شده است؟

و خودش ادامه می دهد که:

راستش من خودم هم بلافاصله نگرشم عوض شد و دلسوزانه به آن مرد گفتم:

واقعاً مرا ببخشید. نمی دانستم. آیا کمکی از دست من ساخته است؟ و....

اگر چه تا همین چند لحظه پیش ناراحت بودم که این مرد چطور می تواند تا این اندازه بی ملاحظه باشد٬ اما ناگهان با تغییر نگرشم همه چیز عوض شد و من از صمیم قلب می خواستم که هر کمکی از دستم ساخته است انجام بدهم

 " حقیقت این است که به محض تغییر برداشت٬ همه چیز ناگهان عوض می شود. کلید یا راه حل هر مسئله ای این است که به شیشه های عینکی که به چشم داریم بنگریم؛ شاید هرازگاه لازم باشد که رنگ آن ها را عوض کنیم و در واقع برداشت یا نقش خودمان را تغییر بدهیم تا بتوانیم هر وضعیتی را از دیدگاه تازه ای ببینیم و تفسیر کنیم. *  آن چه اهمیت دارد خود واقعه نیست بلکه تعبیر و تفسیر ما از آن است که به آن معنا و مفهوم می دهد.  *

دکتر کاوی با این صحبتش آدم را به یاد بیت زیبای مولانا می اندازد که :

" پیش چشم ات داشتی شیشه ی کبود           لاجرم عالم کبودت می نمود

از سایت اقای امیر احمدی

توی یه موزه معروف که با سنگ های مرمر کف پوش شده بود، مجسمه بسیار زیبای مرمرینی به نمایش گذاشته شده بودند که مردم از راه های دورو نزدیک واسه دیدنش به اون جا می اومدن و کسی نبود که اونو ببینه و لب به تحسین باز نکنه.

یه شب سنگ مرمری که کف پوش اون سالن بود؛ با مجسمه؛ شروع به حرف زدن کرد و گفت:

این؛ منصفانه نیست!

چرا همه پا روی من می ذارن تا تورو تحسین کنن؟!

مگه یادت نیست؟!

ما هر دومون  توی یه معدن بودیم، مگه نه؟

این عادلانه نیست!

من خیلی شاکیم!

مجسمه لبخندی زد و آروم گفت:

یادته روزی که مجسمه ساز خواست روت کار کنه، چقدر سرسختی  و مقاومت کردی؟

سنگ پاسخ داد:

آره؛ آخه ابزارش به من آسیب می رسوند.

آخه گمون کردم می خواد آزارم بده.

آخه تحمل اون همه درد و رنج رو نداشتم.

و مجسمه با همون آرامش و لبخند ملیح ادامه داد که:

ولی من فکر کردم که به طور حتم می خواد ازم چیز بی نظیری بسازه.

به طور حتم بناست به یه شاهکار تبدیل بشم.

به طور حتم در پی این رنج؛ گنجی هست.

پس بهش گفتم :

هرچی میخوای ضربه بزن؛ بتراش و صیقل بده!

و درد کارهاش و لطمه هائی رو که ابزارش به من می زدن رو به جون خریدم.

و هر چی بیشتر می شدن؛ بیشتر تاب می آوردم تا زیباتر بشم!

پس امروز نمی تونی دیگران رو سرزنش کنی که چرا روی تو پا میذارن و بی توجه عبور می کنن."

آره عزیز دلم! رنج و سختی ها هدایای خالق مهربون هستن به من و تو .

و یادمون باشه قراره اون قدر خوشگل بشیم که خودمون هم نمی تونیم از الان باور و تصور کنیم.

پس بیا از این به بعد به هر مسئله و مشکلی سلام کنیم و بگیم:"خوش اومدی"

و از خودمون بپرسیم :

این بار اون لطیف و رئوف بزرگ چه موهبت و هدیه ای برامون فرستاده؟ 

از سایت آقای امیر احمدی

تمام افکار خود را روی کاری که دارید انجام می دهید متمرکز کنید . پرتوهای خورشید تا متمرکز نشوند نمی سوزانند “ . الگساندر گراهام بل

دنیای عجیبی است ، آنانکه دوستشان داریم دوستمان ندارند

آنانکه دوستمان دارند دوستشان نداریم

آنانکه دوستمان دارند و دوستشان داریم پیشمان نیستند

دکتر علی شریعتی

زمانی که خواستم وبلاگ رو ایجاد کنم بیشتر دوست داشتم خودم توش مطلب بنویسم از کارهای روزانه و خاطرات و شایدم اطلاعات فنی در مورد سد سازی ولی مسیر نوشته هام دارن عوض میشن و شاید این بر می گرده به گرفتاری کاری من.

بازم سعی می کنم گاهی  جاده انحرافی برم. الان چند عکس از سد اکباتان براتون میزارم و بعدشم سد های دیگرو براتو میزارم. آخه می دونین من تو بعضی از این سد ها کار کردم و وقتی نگاشون میکنم لذت میبرم امیدوارم شما هم لذت ببرین. تو چند روز آینده عکسهایی از سدی که الان داریم کار می کنیم هم براتون میزارم .بقیه عکسا توی ..ادامه مطلب 

در مثنوی الهی‌نامه عطار آمده است که: حضرت سلیمان بر گروهی از موران می‌گذشت. همه برای خدمت حاضر شدند، مگر موری که تلی خاک پیش لانه‌اش بود و چست و چالاک ذره ذره خاک را بر می‌گرفت و به جای دیگر می‌برد. سلیمان او را فراخواند و به وی گفت: با این جثه کوچک و بنیه ضعیف اگر عمر نوح و صبر ایوب هم داشته باشی نمی‌توانی این تل خاک را از پیش برداری. مورد در پاسخ سلیمان می‌گوید: من بر موری عاشقم و او برگرفتن این تل خاک را شرط وصال قرار داده است. می‌کوشم تا آن را برگیرم و به وصال برسم. اگر هم نتوانم، لااقل عمر خویش را در این مسیر گذرانده‌ام و می‌توانم بگویم که مدعی دروغ زن نیستم.

در سال 1990 در دانشگاه سوربن تدریس می کردم. روزی در آخر ساعت درس یک دانشجوی دوره دکترای نروژی ، سوالی مطرح کرد:

استاد،شما که از جهان سوم می آیید،جهان سوم کجاست ؟؟

فقط چند دقیقه به آخر کلاس مانده بود.

من در جواب مطلبی را فی البداهه گفتم که روز به روز بیشتر به آن اعتقاد پیدا می کنم.

به آن دانشجو گفتم:

جهان سوم جایی است که هر کس بخواهد مملکتش را آباد کند،خانه اش خراب می شود و هر کس که بخواهد خانه اش آباد باشد باید در تخریب مملکتش بکوشد.

پروفسور محمدحسین  پاپل

فراموش کن آنچه را که نمی توانی به دست آوری و به دست آور آنچه را که نمی توانی فراموش کنی

o        سریعترین راه کامیابی این است که انسان وانمود کند که به آهنگ دیگران می رقصد ، در حالی که باطنا زورق خویش را می راند

تمام چیزى که خدا از بشر مى خواهد یک قلب آرام است.

                                           میستر اکهارت

از هر هزار مرد ی یکی رهبر مردهای دیگر می شود. بقیه همه دنباله رو زنها هستند.

Harry Stanley

مردها به سه دسته تقسیم می شوند : خوش قیافه ها ، باهوشها و اکثریت.

F. G. Benson

دوست دارم مردها مردانه رفتار کنند، محکم و کودکانه.

Francoise Sagan

بیشتر مردها دو آرزوی بزرگ دارند. اول داشتن خانه و دوم داشتن ماشین برای فرار از خانه.

W. G. Comer

من دیگر به نومید کننده ترین نقطه ی زندگی ام رسیده ام. حالا زنم به من اعتماد می کند.

James Kayakos

می دانید چرا هرگز ازدواج نکرده ام؟ چون سه حیوان خانگی در منزل دارم که به اتفاق کار شوهرم را برایم انجام می دهند: سگی دارم که صبحها غُرغُر می کند. طوطی یی که عصرها یکریز بد و بیراه می گوید و گربه ای که شبها دیر به خانه می آید.

Marie Corelii

وقتی در زندگی به داشتنی های خود فکر می کنیم خود را خوشبخت

و زمانی که به نداشته می اندیشیم خود را بدبخت حس می کنیم .

پس خوشبختی ما در تصور خود ماست .                تناجیو

بردن ، همه چیز نیست ، اما تلاش برای بردن چرا . لومباردی

انسان هاي بزرگ به آرمان هايشان مي انديشند

آدم هاي معمولي به آرزوهايشان فکر مي کنند

و

افراد حقير مردم را مي پايند.

عکاس این عکس بعد از چند ماه خودکشی کرد(.لاشخور منتظر مرگ کودک افریقایی میباشد)

بس همیشه چیزایی هستن که با دیدنشون بدونیم در اوج بدهی و بدبختی کسایی هستن که

میتونیم بهشون کمک کنیم)بدبخت تر از ما هم هست).

"هر چند که سنگلاخ و شب تاريک است
هر چند که پرتگاه و ره باريک است
با اين همه ، رهنوردها مي دانند
از نيمه گذشته شب ، سحر نزديک است"

   ممنوع از راحله بابت ارسال این مطلب

خوشبختی، داشتن دوست داشتنی ها نیست

دوست داشتن داشتنی هاست

خداوند مي فرمايند :
هرگاه بنده اي مرا مي خواند
 آن چنان به سخنان او گوش مي دهم
 كه انگار بنده و آفريده ای جز او ندارم
 اما شگفتا
بنده ام همه را طوري مي خواند
 كه انگار همه خداي اويند
 جز من

فقط اینو بگم که تو سایت خیلی راحت تر و با آرامش کامل وبا یاد خدا

سپری میشه و تو شهر بر عکس. تازه از شهر اومدم و داغونم .تا بعد...