یک سد ساز تنها

افکار پریشان در بیابان

اینجا صبح که بیدار میشی یه شفق بسیار زیبا با رنگی بین نارنجی و صورتی میبینی که واقعا لذت بخشه. موقعی که نفس عمیق میکشی احساس میکنی که مولکولهای اکسیژن هوا تا عمق وجودت میرن و روح و جسمتو جلا میدن. آرامش مطلق وجود داره فقط بعضی مواقع صدای چکاوک رو میشنوی و از آلودگی صوتی و تصویری و هوایی هیچ خبری نیست و این درد ماست چون باعث شده ما نتونیم بیابون رو ول کنیم و اینجا موندن مثل خوره افتاده بجونمون. فقط خواستم لذتی که صبح بردم رو باهاتون تقسیم کنم چون میدونم خیلیاتون تصور چنین چیزی هم براتون لذت بخشه.

پی نوشت ۱:کی صبح ساعت ۶ آپ میکنه که ما کردیم.

نوشته شده توسط مرتضی در 6:4 |  لینک ثابت   •